Blog Koetjes en Kanker

Cancerversary

Vandaag is het zo ver: de dag die je niet wist dat bestond en eigenlijk ook nooit wilde hebben ;-)

Mijn cancerversary.

Je wat?

Cancerversary.

Een ‘speciaal’ moment/dag in het leven van iemand die kanker heeft (gehad) om terug te kijken. Denk bijvoorbeeld aan de dag dat iemands tumor is verwijderd, iemand officieel schoon is verklaart, afronding van de chemo, maar in mijn geval ‘vier’ ik de diagnose kanker.

Nou ja, vieren. Ik sta er bij stil. Dat dekt de lading beter.

Sowieso sta ik de afgelopen weken wat meer stil bij ‘vorig jaar’. Vorig jaar op 22 augustus 2017 werd ik geopereerd, vorig jaar op 28 augustus kreeg ik longembolieën, stierf een stukje long af en leefde ik een aantal dagen op morfine. Zombie-style.

Op 1 september kreeg ik te horen dat ik kanker had (en longembolieën) en na een opname van nog 5 dagen in het ziekenhuis bleek dat de artsen me een chemo van 2-5 jaar sterk adviseerden, evt. bestraling en IVF-gesprekken. Een heel circus werd geopend die dag en enorm veel onzekerheid kwam er op ons af.

Het maakt me wat verdrietiger deze dagen: omdat ik weer voel hoe achterlijk snel en raar vorig jaar alles verliep. Hoe verdrietig, onzeker en soms eenzaam het was (en soms nog steeds is). M’n psycholoog verzekerde me gelukkig dat dit ‘normaal’ is. Straks in december kijken manlief en ik bijvoorbeeld met blije emoties terug op onze huwelijksdag: omdat we dan 1 jaar getrouwd zijn. Nu kijk ik terug op een periode met nare emoties en komen die ook even naar boven.

Ik denk dat het slijt, dat ik over 5 jaar denk: ‘oh het is 22 augustus geweest’, of althans, dat hoop ik.

Tegelijkertijd vind ik het ook iets moois om bij stil te staan: het leven is niet om ‘for granted’ te nemen. Ik vier dat ik er nog ben, ook al hebben we gehoord dat ik er ‘misschien over 2 jaar niet meer zou zijn.’ Maar kijk mij: ik ben er nog!

Daarom vieren we elke 2e van de maand dat ik weer een maandje verder ben met de chemo (een mini-cancerversary misschien wel). Nu echt 1 september, mijn cancerversary, vieren en heel blij zijn kan nog niet: ik ben nog steeds in behandeling. We hebben geen idee wat mijn cellen aan het doen zijn. Misschien denk je: maar je bent toch elke keer schoon? Klopt, gelukkig wel! Maar voor mij is dat een teken dat de chemo tot nu toe z’n werk doet, en dat die dat de komende 14 maanden nog even moet blijven doen.

Op naar de taart want we zijn toch een stapje verder ☺

Author image
About Lien
Ik word blij van geitjes, mopshondjes, manlief, kan mijn neusvleugels en oren tegelijkertijd bewegen en oh ja, ik ben in behandeling tegen kanker.