Blog Koetjes en Kanker

The game is on

Mijn eerste ‘echte’ bijwerkingen zijn een feit. Afgelopen dinsdagnacht hing ik boven de wasbak (note to self: niet meer doen, dan raaktie verstopt). Ik ben de afgelopen dagen elke dag misselijk en heb ik geen eetlust.

Echt zonde als een vriendin, die onze trouwtaart maakt, langs komt met bakproefsels. Ik kon dus echt maar een paar happen op. Hopelijk kan ik dat goed maken op de bruiloft, want hij was echt heel lekker ☺

Wanneer ik overgeef, koorts of diarree heb moeten we het ziekenhuis bellen. Het kan namelijk zijn dat ik dan een groot tekort aan cortisol (zie ander blog) heb, en in een Addisson crisis raak. Voor jouw beeld, dat wil je niet: coma of erger. Dinsdagnacht bellen wij dus het ziekenhuis en denken ze dat het nog niet aan de chemo kan liggen. Nu bleek gisteren het tegendeel en het lichtpuntje van deze week: ik neem de chemo uitermate goed op!

Eerder schreef ik al dat deze chemo de neiging heeft om in je vet op te slaan, en dat het 2-3 maanden (of langer) kan duren voordat je de juiste waardes hebt bereikt. We streven naar een spiegel van tussen de 14 – 20. Des te hoger je zit, des te meer bijwerkingen je ervaart. Vorige week donderdag zat ik op 8. Yay!

Dat is al over de helft van de minimum waarde!

Goed nieuws dus, en reden voor vriendlief en mij om een dansje te doen in de hal.

Het verklaart ook mijn misselijkheid, eetlust, moeheid, overgeven: het gaat ff te snel voor mijn lichaam. Dus ik mag van m’n 12 pillen, naar 10 pillen per dag. Daarnaast heb ik zojuist mijn eerste anti-misselijkheidpil genomen. Die doet gelukkig z’n werk, al blijft het weeïge gevoel in m’n maag en moet ik nog ff niet aan eten denken. Wel weer een handige snelle afvalkuur, zo vlak voor de bruiloft ;-)

Komende donderdag horen we de uitslag van de eerste CT-scan. Driemaandelijks wordt ik door zo'n apparaat gehaald om te kijken of er kankercellen terug zijn gekomen.

Nu begint het echte chemo-instelwerk, maar ook wennen aan m’n lichaam en omgaan met moeheid, dingen af moeten zeggen (niet echt mijn ding), niet naar feestjes kunnen gaan, bewuste keuzes moeten maken qua tijd en energie sparen voor onze bruiloft!

Author image
About Lien
Ik word blij van geitjes, mopshondjes, manlief, kan mijn neusvleugels en oren tegelijkertijd bewegen en oh ja, ik ben in behandeling tegen kanker.