Blog Koetjes en Kanker

Weer wachten...

CT-scan nummer 5 zit er weer op. Afgelopen maandag werd ik heen en weer geschoven om te kijken of de kankercellen weg zijn/blijven uit m’n lichaam en de chemo z’n werk doet. Dit was niet m’n eerste CT-scan, maar eerlijk: het blijft doodeng om daarin te liggen. ‘Zij’ zien iets wat ik niet kan zien: eventuele kankercellen die zich ophopen en een tumor vormen.

Afleiding

Als ik op die plaat lig, probeer ik dus maar heel hard aan andere dingen te denken. Dan observeer ik ruimte en denk ik: 'waarom zou dat verhoogde plafond er zijn? Oh ja, dat hebben ze me al es uitgelegd.. vergeten.. Oh, dat is een interessante lamp, die zou zo in een woonkamer kunnen hangen. Gekke keuze voor in een ziekenhuis.' Ga zo maar door... (welkom in mijn gedachten ;-))

‘Ignorance is bliss’ zeggen ze dan. Ook na de CT-scan, wachtend op de uitslag, probeer ik dat te doen. ‘Kijk een vogeltje’ ‘wat een leuke serie’ ‘oeh een fiets’… afleiding, afleiding, want de negatieve gedachtes/gevoel over ‘wat als..’ wil ik gewoon nu niet toelaten. Ik heb niet voor niets ‘regenbogen’ op m’n bovenarm laten tatoeëren.

Wat wel weer nieuw is (en natuurlijk relatief zeldzaam ;-)) is dat ik allergischer begin te worden voor het contrastvloeistof dat ze inspuiten tijdens de CT-scan. Super onhandig. Ze spuiten dat spul vlak voor de scan in, zodat cellen beter oplichten. Dus eenmaal ingespoten lig ik daar, hoor ik de elektrische dame zeggen: ‘Inademen…... Adem vasthouden.’ *prrrrrrrrrrttt plank naar achteren* ‘en adem maar weer door.’

Maar voordat ‘en adem maar weer door’ kwam, voelde ik een allergische reactie op komen: een enorme nies. Het enige wat ik kon denken was ‘vasthouden, niet niezen, niet niezen, niet niezen’ en dat is me nagenoeg gelukt. De scan was gelukkig goed en hoefde niet opnieuw :) Daarna kreeg ik wat huiduitslag (voor het eerst), dus de volgende keer maar ff kijken hoe ze dat gaan aanpakken. Ik blijf toch bijzonder en uniek.

Voor nu dus eerst: afwachten…. Uiterlijk volgende week dinsdag krijg ik de resultaten, maar ik heb m’n arts verteld dat als hij het eerder weet, hij echt niet hoeft te wachten op dinsdag ;-)

Author image
About Lien
Ik word blij van geitjes, mopshondjes, manlief, kan mijn neusvleugels en oren tegelijkertijd bewegen en oh ja, ik ben in behandeling tegen kanker.