Blog Koetjes en Kanker

Het pijntje

Hoi nieuw pijntje,

Ik ben niet zo van je gecharmeerd. Ineens ben je daar. Uit het niets. Rondom m'n longen.

Ondertussen ben ik wel wat pijn gewend en weet ik op welke plekken ik jullie kan verwachten (en dus kan verklaren). Maar jij, jij bent onverklaarbaar.

Dat is spannend en eng.

Ik vertrouw namelijk m’n eigen lichaam niet meer sinds dat hele gekoetjes en gekanker is begonnen.

Dat begon namelijk met een pijn (-tje was niet van toepassing ;-)), dus jij, nieuw pijntje, bent niet zo welkom.

Je maakt me onrustig. Ik moet je kunnen verklaren, maar dat is moeilijk als je gelijk bang wordt.

Ok Lien, relativeer en negeer het nieuwe pijntje even:

Je hebt een CT-scan gehad, die was goed. Dus het is geen kanker in je longen (ter info: bijnierkanker zaait vaak uit naar de longen).

Longembolieën: ja, je weet ook hoe die voelen, maar dat was wel echt anders. Plus, waarom zou je ineens nu die dingen kweken?
Nee, die strepen we ook af.

Waarschijnlijk heb je vannacht gewoon verkeerd gelegen en heb je daardoor dit nieuwe pijntje. Gewoon een tijdelijk iets in je spieren. Gaat wel weer weg!

Zo nieuw pijntje….. in m’n hoofd stel je (voor nu) even niets meer voor.
Je bent gewoon een spiertje dat niet lekker zit na een nachtje slapen.
Meer niet.
Ontzettend gedegradeerd.
Lekker puh.

Totdat je weer wat erger wordt, dan ga ik toch twijfelen. Maar ik houd mezelf voor om dat m’n ‘relativeer-lijst’ erbij te pakken.

Je bent een lullig pijntje en een lullig pijntje zul je blijven.

Dahag!

Author image
About Lien
Ik word blij van geitjes, mopshondjes, manlief, kan mijn neusvleugels en oren tegelijkertijd bewegen en oh ja, ik ben in behandeling tegen kanker.